در جامعه شایعهای رایج است که زن باردار را نمیتوان طلاق داد.
این باور کاملاً اشتباه است. از نظر قانون مدنی، بین زن باردار و غیر باردار از جهت امکان طلاق هیچ تفاوتی وجود ندارد.
مرد میتواند در هر زمان همسر خود را طلاق دهد؛ تنها نکتهای که در مورد زن باردار وجود دارد، مربوط به مدت عده و نفقه او پس از طلاق است.
تفاوت طلاق زن باردار با زن غیر باردار
در قانون ایران، زن پس از طلاق باید مدت عده را نگه دارد. این مدت برای زن باردار با زن غیر باردار متفاوت است:
-
عده زن باردار: تا زمان وضع حمل (زایمان) ادامه دارد.
-
عده زن غیر باردار: سه طُهر (حدود سه ماه و ده روز) است.
به همین دلیل، قانونگذار برای زن باردار مدت عده را تا زمان تولد فرزند مشخص کرده است تا نسبت فرزند به شوهر سابق به درستی معلوم شود.
نفقه زن باردار پس از طلاق
یکی از مهمترین تفاوتها در طلاق زن باردار، مسئله نفقه است.
طبق ماده ۱۱۰۹ قانون مدنی:
نفقه زن مطلقهای که باردار است، تا زمان وضع حمل بر عهده شوهر است.
بنابراین، اگر زن در دوران بارداری طلاق بگیرد، شوهر موظف است تا زمان تولد نوزاد، هزینههای زندگی و درمان او را پرداخت کند.
آیا برای طلاق زن باردار رضایت زن لازم است؟
در طلاق رجعی، مرد بدون رضایت زن نیز میتواند همسر خود را طلاق دهد؛ چه زن باردار باشد چه نباشد.
اما اگر طلاق از نوع خلع یا مبارات باشد (طلاق توافقی)، رضایت هر دو طرف لازم است.
در هر صورت، بارداری زن مانعی برای طلاق نیست و قانون هیچ محدودیتی از این بابت تعیین نکرده است.
هدف قانون از تعیین عده برای زن باردار
قانون مدنی، تعیین مدت عده برای زن باردار را با هدف حفظ نسب فرزند و حمایت مالی از زن باردار در نظر گرفته است.
با تعیین مدت عده تا زمان زایمان، از هرگونه شک و ابهام درباره پدر فرزند جلوگیری میشود و همچنین زن از حمایت مالی همسر سابق خود تا زمان وضع حمل برخوردار است.
درباره طلاق زن باردار از نظر قانون
طلاق زن باردار از نظر قانون ایران کاملاً امکانپذیر است و هیچ مانع قانونی برای آن وجود ندارد.
تنها تفاوت در این است که:
-
مدت عده زن باردار تا زمان زایمان است.
-
شوهر موظف است نفقه زن را تا زمان تولد فرزند بپردازد.
بنابراین، شایعهای که در جامعه وجود دارد مبنی بر اینکه «زن باردار را نمیتوان طلاق داد» نادرست و فاقد پشتوانه قانونی است.
