آیا طبقه همکف باید هزینه تعمیر آسانسور را پرداخت کند؟ این پرسشی است که بسیاری از ساکنان ساختمانهای چند طبقه، بهویژه مالکین واحدهای همکف، با آن مواجه هستند.
تصور رایج این است که چون ساکن طبقه همکف از آسانسور استفاده نمیکند، پس نباید در هزینههای مربوط به تعمیر و نگهداری آن مشارکت کند.
اما آیا این تصور با قوانین و مقررات مالکیت آپارتمانها همخوانی دارد؟ در این مقاله به بررسی دقیق این موضوع از منظر حقوقی و قانونی میپردازیم.
جایگاه آسانسور در مقررات تملک آپارتمانها
آسانسور یکی از تجهیزات مشترک ساختمان محسوب میشود که در ماده ۴ قانون تملک آپارتمانها به آن اشاره شده است.
طبق این ماده، پرداخت هزینههای مشترک ساختمان، اعم از اینکه ملک مورد استفاده قرار بگیرد یا نگیرد، الزامی است.
این بدان معناست که حتی اگر مالک طبقه همکف از آسانسور استفاده نکند، باز هم موظف به پرداخت سهم خود از هزینههای مربوط به تعمیر و نگهداری آن است.
چرا مالک طبقه همکف موظف به پرداخت هزینه آسانسور است؟
دلایل الزام مالک طبقه همکف به پرداخت هزینه تعمیر آسانسور را میتوان در چند محور بررسی کرد:
- آسانسور جزو منصوبات ساختمان است: هر تجهیزاتی که در ساختمان نصب شده و مورد استفاده عمومی قرار میگیرد، جزو منصوبات ساختمان محسوب میشود.
- هزینهها از صندوق ساختمان پرداخت میشود: هزینه تعمیر و نگهداری آسانسور از محل صندوق ساختمان تأمین میشود که همه مالکین باید در تأمین آن مشارکت کنند.
- عدم تفکیک هزینه آسانسور در شارژ ساختمان: در بسیاری از ساختمانها، هزینه آسانسور بهصورت سر فصل جداگانه در شارژ آورده نمیشود و بهعنوان بخشی از هزینههای عمومی ساختمان تلقی میگردد.
استناد قانونی به ماده ۴ قانون تملک آپارتمانها
قسمت پایانی ماده ۴ قانون تملک آپارتمانها بهصراحت اعلام میکند که پرداخت هزینههای مشترک، فارغ از استفاده یا عدم استفاده از ملک، الزامی است.
این ماده پایه حقوقی الزام مالکین به پرداخت سهم خود از هزینههای عمومی ساختمان از جمله آسانسور را فراهم میکند.
پاسخ به اعتراض مالکین طبقه همکف
برخی مالکین طبقه همکف ممکن است با این استدلال که از آسانسور استفاده نمیکنند، از پرداخت هزینههای آن خودداری کنند. اما باید توجه داشت که:
- استفاده نکردن از آسانسور، دلیل بر عدم مسئولیت در قبال هزینههای آن نیست.
- مالک طبقه همکف نیز از سایر امکانات مشترک ساختمان بهرهمند میشود.
- مشارکت در هزینههای عمومی ساختمان، نشانهای از مسئولیتپذیری اجتماعی و حقوقی است.
نقش مدیر ساختمان در مدیریت هزینههای آسانسور
مدیر ساختمان موظف است هزینههای مربوط به تعمیر و نگهداری آسانسور را از محل صندوق ساختمان پرداخت کند. این وظیفه شامل:
- پیگیری تعمیرات دورهای و اضطراری آسانسور
- دریافت شارژ از تمامی مالکین بدون استثنا
- ارائه گزارش مالی شفاف به ساکنین
مثال عملی از اختلاف در پرداخت هزینه آسانسور
در یکی از پروندههای مطرح شده در دفتر وکالت دادگستران عدالتمحور نقش جهان، مالک طبقه همکف از پرداخت هزینه تعمیر آسانسور خودداری کرده بود.
با استناد به ماده ۴ قانون تملک آپارتمانها و بررسی مقررات داخلی ساختمان، مشخص شد که این مالک موظف به پرداخت سهم خود از هزینههای آسانسور است.
در نهایت، با پیگیری حقوقی، مالک مذکور ملزم به پرداخت هزینه شد و نظم مالی ساختمان برقرار گردید.
راهکارهای پیشگیری از اختلافات در پرداخت شارژ
برای جلوگیری از بروز اختلافات مشابه، پیشنهاد میشود:
- در قراردادهای داخلی ساختمان، سهم هر واحد از هزینههای مشترک بهوضوح مشخص شود.
- جلسات دورهای با حضور مالکین برگزار شود تا شفافسازی مالی صورت گیرد.
- در صورت بروز اختلاف، از مشاوره حقوقی دفاتر معتبر مانند دادگستران عدالتمحور نقش جهان استفاده شود.
پرداخت هزینه تعمیر و نگهداری آسانسور، حتی برای مالکین طبقه همکف، طبق قانون الزامی است. آسانسور بهعنوان یکی از منصوبات ساختمان، نیازمند مشارکت همه مالکین در تأمین هزینههای آن است.
استناد به ماده ۴ قانون تملک آپارتمانها، نقش مدیر ساختمان و مشاوره حقوقی تخصصی، میتواند راهگشای حل اختلافات در این زمینه باشد.
